Waar ik vorige week nog mijn ogen moest sluiten toen Peter een spuitje in zijn buik zette, heb ik gisteravond mijn angsten overwonnen en heb ik zelf een spuit in mijn wederhelft's buik geplant! Door de talrijke kleurveranderingen die zijn buik voor t moment vertoont, ziet hij het ocharme iedere dag minder en minder zitten om het zelf te doen. Nadat een verpleegkundige vriendin de spuitjestaak al een keer of twee voor zich had genomen, heb ik gisteren dan toch de toestemming gekregen van mijn blauwbuikventje om mijn kunsten als verpleegster op hem uit te testen... Ik heb wel 3 pogingen nodig gehad om die naald in zijn buik te krijgen, ik had me een beetje mispakt aan de hardheid van een buik ;-). Hm hm... Ik kijk al uit naar de volgende spuit!
:-X
